حس عجیبیست در این لحظات خاص برای معشوقی خاص نوشتن.لرزش دستانم که باقاه قاه خندشان شور و احساسشان را بیان که نه پنهان می کنند نوشتن را برایم مشکل می کند آخر این مستی ماورای بیان است و گاهی ادراک بالاخره این لحظه رسید،ستاره هایی که به نشانه ی نزدیک شدن به این روز می کشیدم آنقدر شد که بتواند برق چشمانت را که نه سایه ات را تداعی کند و این یعنی خورشیدی بالا آمده که سایه ای هست. زیبای من طلوعت،بهارت ،شکفتنت ،لمس بودنت ،تبلور حضورت ،... نه خیلی ساده تولدت مبارک. در این یکه تابستانی، خوب یک شدی شاید هم یک کردی وقتی که با تولدت در این روز بقیه روزهای سال را حسرت به دل گذاشتی و منت را گذاستی بر سر این روز؛هرچند که تو آنقدر مهربانی که می گذاری هر سال یک روز هفته مزه کیک تولدت را بچشد و امسال برشی از مهربانیت به دو شنبه رسید اگر بشود کوچکش کرد. راستی نکند بجای کیک تولدت رشته ی عشقم و زنجیر عمر مرا ببری ولی اگر آنرا هم بریدی هوای دستانت و هوای هوایی نشدنت را داشته باش من سرخ شده ام که دستان تو نشوند. داشتم می گفتم که چگونه با ساختن تولدت با آن، قدم بر چشم تابستان گذاشتی؛ بهار دق نکند خوب است . تو وقتی آمدی که در شب هفتمین روز ماه اخر تابستان تمام عاشقانت را شمردی و ثابت کردی که با یک گل بهار دوباره زنده میشود حتی در روزهای پایانی تابستان. امسال واقعه ای نقره ای افتاد.خورشید تولد تو دست ماه تولد من را گرفت و به خودش نزدیک کرد ولی نه خیلی نزدیک اخر ماه از خورشید نور می گیرد ولی تاب سوختن در آن را ندارد. من نفهمیدم امسال به کدام دلیل تولدت را بی من ساختی .همیشه فکر می کردم چه کسی بهتر از من می تواند جشن بگیردش ولی می بینم که برای درک عظمت لحظه ای که به نام توست باید خیلی بزرگتر بود بزرگداشتش که دیگر هیچ. ولی بیکار نمی شینم، من به نیت پاک بیست و پنج شدن تو بیست و پنج پروانه را می خندانم، بیست و پنج بوسه را سوار بیست و پنج قاصدک می کنم ، بیست و پنج آه را به سمت کسی که تو را در هفتمین روز اخرین ماه تابستان به من داد پرمی دهم. بیست و پنج غنچه را می بویم، بیست و پنج شمع را و بیست و پنج بار دلم را آب می کنم و بیست و پنج ههزار بار با بیست و پنج اسپند که چشمت نزنند می گویم نازنینم،تولدت مبارک. کسی که هر روزتو را به خودش تبریک می گوید 
مهردادم تولدت مبارک گل من 
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
